By 

2 miesiąc życia dziecka


Teraz to już mogę pocieszyć wszystkie świeżo upieczone mamy – 1 miesiąc jest najtrudniejszy! 2 miesiąc życia dziecka to już pikuś w porównaniu. Chyba, że występują kolki, to pewnie drugi też jest koszmarny – my na szczęście do tej pory ich nie zaznaliśmy (to na pewno nagroda za ciężki poród!).

W pierwszym miesiącu wciąż mamy całą masę dolegliwości poporodowych, które do drugiego miesiąca powinny zniknąć. Nie wiemy o co chodzi naszemu dziecku, które jest małe, spięte i płaczliwe. W drugim miesiącu rodzice z niemowlęciem już się docierają.

Wiadomo, że nie każdy płacz oznacza głód, a nie każde kwilenie oznacza, że zaraz będzie płacz.

Wiemy też, że jak w sekundę nie dobiegniemy do wrzeszczącego maleństwa to nic się nie stanie. Że jak raz zapomnimy posmarować tyłka to on nie odpadnie. Że ubieranie nigdy nie stanie się przyjemnością i trzeba to przetrwać (ratując się suszarką do włosów). Uczymy się też, że codzienna kąpiel nie jest niezbędna, bo faktycznie, dziecko się w błocie nie tapla (chyba, że ma długie włosy, no to sorry, jak nie chcesz przetłuszczonych to trzeba szorować). Wiemy już jak usypiać naszego potomka, a jak tego nie robić. Że skoki wzrostowe, rozwojowe są coraz dłuższe, coraz bardziej wkurzające i zabierają nam coraz więcej snu, ale rozumiemy też, że są konieczne i po burzy świeci słońce. Ja naszego słońca jeszcze zza chmur nie widzę – teraz ‚z radością’ przechodzimy przez skok rozwojowy 8 tygodnia – Żabek jest marudny jak nigdy, śpi dobrze – do 3 – a potem zaczynają się schody… Matka WaRiatka umęczona i niewyspana, naiwnie łudząca się, że to na pewno jeszcze tylko jeden dzień… I tak już od tygodnia. Ale to przejdzie i dobrze o tym wiedzieć.

A dziecko robi się naprawdę fajne!

Do tej pory było nudnawe. Spać-jeść-pogapić się w sufit-spać-jeść-sufit-itd… A teraz, uwaga…. Spać-jeść-ZABAWA-spać-jeść-ZABAWA! A przez zabawę rozumiem gapienie się już nie tylko w sufit, ale i na własne ręce i na zabawki. Na macie już chwilę poleży, a i zabawki z bujaczkowego pałąka nie są już takie przerażające. Ponadto można się już dogadać. Auu, aguuu, auuu, aguuu… I choćbyś rzygał już tym aguuuu to powtarzasz w nieskończoność bo jak odpowie to jest frajda. A najważniejsze to uśmiech! Im więcej wariata z siebie robisz tym więcej tego cudnego widoku, który może zepsuć tylko zapach wydobywający się z pieluchy…

Podsumowując:

Waga mamusi: +1,5 kg ciążowe – oj już waga nie chce schodzić w dół…

Waga synka: prawie 6 kg – wciąż w normie.

Umiejętności: Synek się uśmiecha, grucha, bawi na macie i czasami na bujaczku.

Dolegliwości: związane ze skokiem rozwojowym.

Sen: Niby sporo, ale i tak mało…

Powspominajmy:

1 miesiąc życia dziecka

YOU MIGHT ALSO LIKE

drugie dziecko
Syndrom drugiego dziecka.
January 19, 2018
Pierwszy spacer – przyjemność i wyzwanie!
January 12, 2018
1 miesiąc życia dziecka. VOL.2
January 08, 2018
Skąd się wzięły imiona Żabek?
January 05, 2018
Wszechwiedzący czterolatek.
January 03, 2018
poród
Poród, czyli narodzin cud. VOL.2
December 20, 2017
Koniec bycia jedynakiem.
December 18, 2017
Nowy członek Ekipy!
December 18, 2017
Wstydliwa aprobata, czyli przemoc wobec dzieci.
December 05, 2017
  • Aleksandra Kramkowska

    Jestem świeżo upieczoną mamą (Tadziu ma nie całe 2 miesiące) i właśnie po raz pierwszy przeczytałam o skokach rozwojowych – fascynujące i faktycznie do zaobserwowania u dziecka! Dobrze wiedzieć, że to chwilowe bycie gnuśnym trzeba przetrwać i za dzień, dwa będzie jak zwykle! :)